Belgique: le shopping de sperme

Lesbische paren zijn in België goed voor driekwart van de kunstmatige inseminaties met donorsperma. Vijf procent betreft alleenstaande vrouwen en slechts twintig procent heteroseksuele koppels. In tachtig procent van de gevallen worden bijgevolg kinderen verwekt aan wie het meest fundamentele recht van een kind ‑ het recht op een vader en een moeder -wordt onthouden.

Omdat spermadonoren in België anoniem mogen blijven, terwijl dit in buurlanden zoals Nederland niet het geval is, komen een heleboel buitenlandse vrouwen naar ons land om zich hier te laten bevruchten. Dit is het fenomeen van het "sperma‑shoppen.° Er lopen in Nederland bijgevolg nogal wat lesbische vrouwen rond waarvan het kind een Belgische vader heeft.

Intussen nam in België in 2004 het aantal proefbuisbevruchtingen (in vitro fertilisatie) met 49% toe. Dat komt omdat de ingreep sinds joli 2003 door het ziekenfonds volledig wordt terugbetaald. België geldt internationaal als een vruchtbaarheidsparadijs, maar het is een parodie van vruchtbaarheid, want de band tussen vruchtbaarheid en seksualiteit is volledig doorgeknipt.

Bij de IVF- ingreep worden bovendien altijd meer embryo's gecreëerd dan kunnen worden ingeplant. Zo liggen er alleen al in het Centrum voor Reproductieve Geneeskurde van de VUB meer dan 18.000: embryo’s ingevroren. Vandaar dat België er zo'n grote voorstander van is om menselijke embryonale cellen te gebruiken voor stamcelonderzoek en voor klonen. Bij de Verenigde Naties sleept het debat, over klonen al jaren aan. Twee voorstellen staan lijnrecht tegenover elkaar: een voorstel van Costa Rica, gesteund door o.a. de Verenigde Staten, dat het klonen van mensen verbiedt, en een voorstel van België dat landen wil toelaten zelf te bepalen of klonen al dan niet geoorloofd is. Van alle landen ter wereld is België één der meest immorele.

Source: Peper & Zout, maart 2005