Troubles psychologiques graves chez les médecins pratiquant leuthanasie.
Artsen lijden onder wetenschap schuldig te zijn aan dood patiënt
Artsen die vanuit hun professie assisteerden bij zelfmoorden, krijgen te maken met grote emotionele en psychische problemen. Tot deze conclusie komt een Amerikaans vaktijdschrift Issues in Law & Medicine, aldus een commentaar van het Weense Instituut voor medische antropologie en bioethiek (IMABE).
Volgens onderzoeksleider Kenneth R. Stevens jr., lid van de vereniging Physicians für Compassionate Care Education Foundation (www.pccef.org), worden deze “bijwerkingen” vaak over het hoofd gezien. Artsen nemen de eindverantwoordelijkheid voor de dood van de patiënt en voelen zich derhalve schuldig. Hun geweten wordt erdoor zwaar belast.
Het leidt tot een sterke emotionele onzekerheid, de psychische tol die moet worden betaald, is te hoog, zegt Stevens. Stevens analyseerde in zijn onderzoek zaken uit de media en medische vaktijdschriften. Hij wijst erop dat enkele artsen door hun patiënten en andere personen onder druk worden gezet om euthanasie uit te voeren of om eraan mee te werken.
De Nederlandse euthanasiearts, Peter Admiraal, vat het commentaar van zijn collega’s als volg samen: “Men zal er nooit aan wennen om iemand te doden. Wij zijn niet geschoold om te doden. Met de euthanasie wordt eigenlijk een nachtmerrie werkelijkheid.” (em)
Rknieuws 20060626